| nu_praew님의 프로필-‘•’-Nong:~PraEw-‘•’-사진블로그리스트 |  도구  도움말 |
3월 18일 ว่าง...เหงา....เศร้าอีกไม่กี่วัน ซัมเมอร์ก้อจะเปิดแล้ว อากาศร้อนจนไม่อยากจะไปเรียนแล้วง่ะ แต่ถ้าแลกกับเรียนไม่จบ 4 ปี อีฉันยอมตัวดำเป็นเหนี่ยงค่ะ 555++
เพื่อนๆ จากลับมาวันไหนกานนะ ไปกินหมูทะกานๆ สังสรรค์
ส่วนคุณเพื่อนเก่าทั้งหลาย 7 เมษานี้ คงได้เจอกานแล้วซิเนอะ ดีจัยจัง
...แต่วันนี้เหงามากเรย เบื่อด้วย ไม่มีอาไรทำ
จิงรึปล่าวที่ว่า ผู้หญิง ยิ่งนานวัน รักยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อย
แต่ผู้ชาย ยิ่งนานวัน รักยิ่งลดลง...
ผู้หญิง ความห่วงใย ยิ่งเพิ่มขึ้น
แต่ผู้ชาย ความห่วงใย กลับค่อยๆจางหายไป...
ผู้หญิง ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน เค้าจะอยู่ในใจตลอดเวลา
แต่ผู้ชาย อยู่ที่ห่างไกล แต่หัวใจยิ่งห่างกว่า...
10월 28일 ณ อาร์ทแฮร์ สยาม..นั่งรอคุณนายตาลยืดผม นานโคด...ไม่รุจาทำไร แลัวก้อไม่มีไคออนmsn สักคน สงสัยจายังไม่ตื่น
ตื่ี่น ตื่น ตื่น เถิดชาวไทยทั้งหลาย (วันนี้เป็นวันแรกที่ฉันตื่นก่อน 10 โมงเช้า...พระเจ้า จอร์ด)
ออกมาตั้งแต่ 8 โมง กว่าจาเสดปามาณ เที่ยงหรือ บ่ายโน่นแน่ะ หลับรอไปได้เรย
วันนี้มีนัด meeting กะกลุ่ม girl gang (แพรว ตาล ยุ้ย นินา แอม) เย้ๆ นานๆจาได้รวมกันที
คิเถิงเพื่อนๆทุกคนเรย อิอิ ไม่รุว่าจาเปลี่ยนไปยังไงกันบ้าง แต่ที่รุๆ ฉันยังคงสภาพ ยายเพิ้งไว้ได้อย่างดี
(555+) อีกไม่กี่วันก้อ จาเปิดเทอมแล้วสินะ เฮ้อ...หมดเวลาสนุกแล้วซี
 เอาน่้า สู้ สู้ เพื่ออนาคต (อยู่ไหน) กันเน้อเพื่อนๆ เทอมนี้วิชาภาค (ที่ทวีความยากมากขึ้นทุกวันๆ โดยไม่เคยปรานีนิสิต คนใดๆ 555++ ฉันกะเพื่อนๆ pkt จะอยู่รอดกันไหม๊ ต้องติดตามกานต่อไป....
พรุ่งนี้แล้วที่เค้าจากลับมา เย้ๆๆ ไปเท่วกานนะ อิิอิ 10월 12일 ...ความซื่อบื่อของผู้หญิงคนหนึ่ง...
ตั้งแต่วันนั้น วันที่เธอ เธอบอกรักฉัน
ตั้งแต่วันนั้นฉันเองก้อเปลี่ยนไป
อยากให้เธอรู้ว่าฉันรัก รักเธอมากกว่าใคร...
----------------*-----------*------------*------------*-----------------
คนส่วนมาก มักคิดว่าคนที่ตนเองรัก คือ คนที่มีลักษณะตรงตามสเปคคุณ
คือ ชายหนุ่ม หรือหญิงสาวที่คุณใฝ่ฝันถึง ....
ฉันเองก้ได้แต่ตามหาคนๆนั้น จนวันนึง ...ฉันรู้สึกเหนื่อย
มันยากมากจิงๆนะ กว่าที่เราจะเจอใครสักคนในแบบที่เราต้องการ
ขอแค่ใครสักคนที่เข้าใจเรา ดูแลเรา รับได้ในทุกสิงที่เราเป็น และพร้อมจะไปกับเราได้ในทุกๆที่
ในวันที่ฉันเหนื่อยนั้น ฉันคิดว่าจะหยุด หยุดตามหาคนๆนั้น
แต่....โอ้ว พระเจ้าจอร์ด อยู่ดีดี ก้มี คนๆนึง...
คนที่ ฉันไม่จำเป็นต้องพยายามทำตัวเองให้ดูดีเวลาอยู่ต่อหน้าเขา คนที่ทำให้ฉันหัวเราะและมีความสุขได้โดยไม่รู้ตัว ฉันสามารถปรึกษาได้ในทุกเรื่อง และเป็นเพื่อนคุยกับฉันได้เสมอ เข้าใจความรู้สึกของฉันมากกว่าใครๆ
ทำให้ฉันไม่เครียด(รึปล่าว) take careฉัน (ตอนไหนนะ) คนที่ฉันนึกไม่ถึงว่าจะเป็นเขา เค้าคือคนที่เป็น'เพื่อน' ของฉันเอง 10월 11일 ...วันสำคัญ...จำได้ไหม๊ ?
we may have different dream.
you follow yours , I follow mine...
but along the journey
we'll stay beside
and never forget each other.
(^_^) + (^o^) + ( T.T ) + (- * -)
วันนี้เมื่อ 5 เดือนก่อนเราคุยกันเหมือนเพื่อนธรรมดาๆคนหนึ่ง
คุยกัน ด่ากัน แหกปากหัวเราะกันเหมือนคนบ้า
เล่าเรื่องนู้น เรื่องนี้ อย่างไม่มีการปิดบัง แม้เรื่องนั้นจะทุเรศแค่ไหนก้อตาม
คุยจนดึกดื่น ไม่หลับไม่นอน คุยไรกันนักกันหนาเนี่ย
...วันนี้เราคุยกันไม่เหมือนเพื่อนธรรมดาซะแล้ว
แต่ก้อยังคุย ด่า แหกปากหัวเราะกันได้เหมือนเดิม
เล่าเรื่องโน้น เรื่องนี้ มีการปิดบังกันนิดๆ เพื่อให้อีกคนสบายใจและไม่เป็นห่วง 555+
คุยกันน้อยลง แต่กลับเข้าใจกันมากขึ้น....นี่แหละ ความเป็นเพื่อนที่เปลี่ยนแปลงไป
--------------------------------------------------------------
วันนี้ขยันมากเป็นพิเศษ เก็บกวาดบ้านแต่เช้าจนบ้านสะอาด แปลกตา
ฝีมือใครเนี่ย อิอิ...จากนั้น ก้อว่างๆๆ อีกเหมือนเดิม
ปล.มะไหร่จะกลับเนี่ย
10월 10일 MiSsเฮ้อ...เมื่อไหร่จากลับมา
วันนี้ไปให้อาหารปลาในสระที่ไม่น่าจะมีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ได้
และก้อเป็นวันที่เค้ากลับบ้าน(เกิด) พอดี
ตั้ง 2-3 อาทิตย์เรยหรอเนี่ย จาทำไงดี มันต้องนานมากเเน่ๆ
อยู่ที่นั่นจาคิดถึงกันอะป่าว คนอยู่ที่นี่คงคิดถึง(ตายอ่ะ) 555+
ไม่รุล่ะ ถ้าไม่รีบกลับ เด๋วมีเฮแน่ๆ
*ยังไงก้อเดินทางดีๆน๊า เป็นห่วงมากๆ*
------------------------------------------------------
เพื่อนๆแยกย้ายกันกลับบ้านกานหมด ตอนนี้เหลือเพื่อนเก่า รอมันโทรมาชวนไปเท่ว
ชอบเบี้ยวมันอยู่บ่อยๆ หลังๆ มานี่ก้เรยไม่ค่อยมีไคชวน T.T
ผิดไปแล้น ตอนนี้ไคก้ได้ ช่วยพาออกไปข้างนอกที อยู่บ้านจากระอักตายอยู่แล้ว
*อยากดูเพื่อนสนิทจังเยย   |
|
||||||
|
|
